می گویند اسب حیوان نجیبی است اما هیچ گاه به عنوان یک  حیوان نجیب به آن نگاه نکنید.اسب هرچه قدر هم که نجیب و آروم باشد میتواند به شما آسیب برساند.امروز با پدرم برای تمرین به باشگاه اسب سواری رفتیم.من اسبی را که آقاتای نام دارد و همه از چابکی و نجیبی اش  تعریف میکردند انتخاب کردم و سوار شدم.اسب به خوبی می رفت.بعد از تمام شدن تمرین اسب را شستم و برای این که بدن اسب خشک شود دور مانژ را دور زدیم.در همین حال دست راست خود را در دهان اسب دیدم.اسب هم کم نیاورد وتمام عقده هایش را سر من خالی کرد.چنان دستم را گاز گرفت که از دردش فریاد زدم.(آآآآآآآآآآآآآآآآی.....دستم)گر چه دستم ناکار شد ولی برای بقیه سودی داشت(ها،ها،ها،ها،ها....)و همچنان می خندیدند.مربی ام می گفت:وقتی که ما بچه بودم پدرم مارا سوار اسب میکرد وبه ما می گفت هیچ گاه نگذارید که اسب بر شما غالب شود واز اسب نترسید.زیرا او باهوش است و از حرکات شما می فهمد که ترسیده اید.خلاصه از من به شما نصیحت که هیچ گاه به اسب اعتماد نکنید.