اسب حیوان نجیبی است...

دیگر بار تابستان آمد ، فصل شور و شوق ، گاه تفریح و بازی و سرگرمی
نزدیک به دو سالی است که در محضر استاد ولایتی به یادگیری موسیقی گوش نواز ضرب ، سر پنجه های دستانم را بر پوستین تنبک می نوازم و اکنون دوره ی عالی این هنر را می آموزم.مادرم همواره میگوید :(از هم اکنون که در دوره ی نوجوانی به سر میبری تلاش کن تا هر هنر خوبی را یاد بگیری.قرار نیست در کنار هر هنرت یک دکّان باز کنی.بلکه در وقت نیاز از آن استفاده کنی).
به گفته زنده یاد سهراب سپهری:اسب حیوان نجیبی است...
یکی از علاقه های من در این روز ها داشتن اسب است.اما یاد گیری ورزش اسب سواری مرحله ی نخست وامری لازم و ضروری است.چند روز پیش به همراه خانواده ام و با معرفی یکی از دوستان به باشگاه سوار کاری شبدیز رفتیم.اسب های زیادی در استبل وجود داشت.از نژاد کرد گرفته تا عرب و هر یک با نامی صدا زده می شد.امپراتور نام یکی از همین اسب ها بود که من برای سوار شدن انتخاب کرده بودم.و این تجربه نخست من برای اسب سواری بود.سوار بر زین شدم.مربی شیوه نشستن بر روی اسب وگرفتن افسار را به من یاد داد.لذتی همراه با ترس بر من وارد شد.ولی مربی با حرف هایش به من آرامش داد و گفت:من در کنار تو هستم.این حرف مربی به من قوت قلب داد ونیز تاکید کرددرحین سواری سرت را بالا بگیر و به پایین نگاه نکن.نفس عمیقی کشیدم ، سرم را بالا گرفتم و به اطرافم نگاه کردم.حقیقتا از بالای اسب دنیا را دیدن لذت بخش است.احساس میکردم همه ی محیط اطرافم تحت نگاهم قرار دارند.حرف مربی مرا به این فکر وا داشت که هر چقدر انسان از ارتفاع بالاتری بنگرد وسعت دید او هم بهتر میشود.